نفوذ مجاهدین به قلب اردوى ناتو
ضربه اى كه در عمليات تازه طالبان بر جبهه ناتو وارد شد به باور كارشناسان نظامى در ۷ سال جنگ افغانستان بى سابقه است. در اين حمله به ظاهر ارتش فرانسه آسيب جدى ديد اما چنان كه برخى مقام هاى پارلمانى افغانستان گفته اند طالبان با يورش به قلب پايگاه هاى ناتو عملكرد نيروى ۷۰ هزار نفرى غرب دراين كشور را زير سؤال بردند. كشته شدن نظاميان فرانسوى توسط حدود صد شبه نظامى طالبان در روز دوشنبه و حمله اى هماهنگ توسط تقريباً ۲۴ عامل استشهادی به يكى از بزرگترين پايگاه هاى ارتش امريكا يك روز بعد از آن، به عنوان پيچيده ترين و جسورانه ترين حملات اين گروه شبه نظامى از زمان آغاز جنگ در افغانستان در سال دو هزار و يك تاكنون قلمداد مى شود. بر همين اساس از زمان وقوع حملات جديد فشارهاى مردمى در داخل افغانستان و نيز پايتخت هاى غربى براى تجديدنظر در حضور نيروهاى خارجى افزايش يافته است. در خود فرانسه كشته شدن نظاميان فرانسوى به بحث و مشاجره در پارلمان در خصوص تصميم نيكولا ساركوزى رئيس جمهور فرانسه مبنى بر اعزام نيروهاى بيشتر به افغانستان براى مبارزه در كنار نظاميان امريكايى و ديگر نيروهاى ناتو در افغانستان منجر شده است و اين در حالى است كه نتايج نظرسنجى هاى تازه نشان دهنده مخالفت اكثريت قاطع فرانسوى ها با اين اقدام است. هر چند انتظار نمى رود كه اين تلفات به خروج فورى نيروها از افغانستان منجر شود اما حضور غير منتظره سران دو كشور فرانسه و انگليس در ميدان جنگ نشان از آن دارد كه ادامه اين وضعيت براى امريكا و ناتو چندان آسان نخواهد بود، وضعيتى كه در آن ارتش ناتو بويژه در جبهه استراتژيك جنوب و شرق افغانستان انگيزه كافى براى مقاومت ندارد و يگان هاى استشهادی طالبان تا درون قلعه هاى نظامى امريكا مانند پايگاه مستحكم سالرمو رخنه مى كنند. جالب است كه در اين ميان كابل كه تأمين امنيت آن به عهده فرانسوى ها بود، به طور فزاينده اى تحت محاصره قرار گرفته است.فقط در اين هفته، هجده نظامى خارجى از جمله سه لهستانى، ده فرانسوى و سه كانادايى عمدتاً در حملات شبه نظاميان طالبان به نيروهاى بين المللى كمك به برقرارى امنيت در افغانستان، ايساف، كشته شدند. همه رسانه هاى امريكا و اروپا اين هفته در كنار جدال هاى قفقاز تيتر خبرهاى خود را به وضع ناگوار افغانستان اختصاص دادند. آنها هشدار داده اند كه شمار تلفات نيروهاى ناتو و امريكا به سرعت در حال افزايش است و در صورتى كه بزودى اتفاقى روى ندهد، سال جارى ميلادى، مى تواند مرگبارترين سال از آغاز جنگ در افغانستان تاكنون باشد. امريكا، ناتو و كشورهاى متحد آن در آسياى مركزى در حالى كه جبهه جديدى در درگيرى با روسيه در قفقاز گشوده اند در جنگ افغانستان فاصله زيادى با شكست ندارند. اكنون سؤال اين است كه آيا پس از اين اتفاقات تغييرى در تصميم اروپايى ها صورت خواهد گرفت انتظار محافل واقع بين غرب اين است كه دست كم در راهبرد نظامى امريكا تجديد نظر صورت گيرد.اميد اروپا به اين بود كه ارتش ملى افغانستان پا بگيرد اما منابع آگاه مى گويند ناكامى دولت مركزى افغانستان در مديريت مسائل خود، ترديدهاى مردم اروپا را درباره آينده جنگ افزايش داده است.آنچه راه آينده ناتو و امريكا را دشوار كرده نگاه مردم افغانستان است كه با شكست نيروى ۷۰ هزار نفرى ناتو هيچ مقاومتى مقابل طالبان نمى كنند. به گفته گزارشگران اروپايى، مردم افغان امروز فكر مى كنند در وضعيتى قرار دارند كه بايد بدون حمايت جامعه بين المللى، روى پاى خود بايستند و مشخص است اين اقدامات براى تأثير روانى انجام مى شود. شايد اين سخن مايك كلينمن كه براى سازمان هاى بشردوستانه در افغانستان، آفريقا و عراق كار كرده به اندازه كافى گوياى واقعيت باشد كه مى گويد: زمانى كه من در سال هاى ،۲۰۰۰ ۲۰۰۴و ۲۰۰۵ در افغانستان كار مى كردم، استان لوگر نسبتاً امن قلمداد مى شد ولى در حال حاضر، اين استان در حال تبديل به منطقه اى خطرناك است. اغلب با به هم ريختن شيرازه امنيت كابل سازمان هاى امدادرسان در حال بررسى مسئله به حال تعليق درآوردن كامل فعاليت هاى خود در اين استان هستند.
